Κυριακή, 12 Φεβρουαρίου 2017

(Κριτική αναγνώστη)

(Κριτική αναγνώστη) Πάθος, πόθο,ρίγος, όλα τα διαθέτει, αυτή η λογοτέχνης.
Μοιάζει,σαν τό ταγκό. Βήμα έκφρασης, που δίνει, ραντεβού, παρουσιάζοντας, τους ύμνους, των μυστηρίων, στα πολύ πρόσωπα συναισθήματα του έρωτα, σε σελίδες μυθιστορημάτων. Για την ίδια, ο έρωτας, δεν σταματά, να μεταμορφώνεται και να γίνεται, ο χορός, που βιώνεται, στα σημάδια του κάθε ήρωα. Τα αποσπάσματα των βιβλίων της Ηλιανας, όπως άλλωστε και η εμφάνισή της, ταξιδεύουν, σε μουσικούς ήχους, σαγηνευτικούς... Ιστορίες ανθρώπινων σχέσεων, λοιπόν κινηματογραφικές και μοιραίες. Όπως και η μουσική. Γιατί; Χωρίς τον ρυθμό της, δεν θα υπήρχε, το "θάρρος" της έμπνευσης. Διότι, η γραφή, είναι απλά, ένα θέατρο τέχνης, μία μουσική υπόκρουση. Κώστας/ μουσικός/αναγνώστης