Σάββατο, 4 Φεβρουαρίου 2017

(Κριτικες αναγνωστών)

Η κυρία Βολονακη, μέσα από τα βιβλία της, μας οδηγεί, στη λύτρωση και αντίστοιχα, στη μετενσάρκωση μας. Θαυμαζω, το λεξιλόγιό της. Ξέρει, πως να τοποθετεί, το κάθε στοιχείο της και να μην επαναλαμβάνεται.
Δυστυχώς, αρκετοί συγγραφείς, θέλοντας, να εμπλουτίσουν, τις σελίδες τους, συνεχίζουν, την ιστορία, θυμίζοντας, στον αναγνώστη, τα ίδια και τα ίδια αποσπάσματα. Η κυρία Βολονακη, όμως, προβάλλει, έναν νέο κόσμο γραφής. Τον κόσμο των ανθρώπων, της διπλανής πόρτας. Αυτών, που φοβόμαστε και ίσως, να νιώθουμε ντροπή, όταν τους κοιτάμε. Όμως, αν αναλογιστούμε, πως τα σκουπίδια, πριν γίνουν σκουπίδια, χρησίμευαν σε κάτι. Έτσι και οι άνθρωποι, που τιμωρούνται, εσκεμμένα, κάποιες φορές. Ήρθαν στο κόσμο, για κάποιο σκοπό, όχι, για να εξυπηρετούν το γέλιο, ή την ειρωνεία μας, αλλά, για να μας διδάξουν, την υπερηφάνεια και το νόημα της αλήθειας. Ένα χειροκρότημα, λοιπόν, στην κυρία Βολονακη, που δίνει έναυσμα, στο νόημα της αλήθειας. Όσοι, κατάφεραν και την γνώρισαν, εξάλλου, έμαθαν, την σπουδαιότητά της και την μεγαλοψυχία της! Δήμητρα. Ψυχολόγος, αναγνωστρια