Τετάρτη, 4 Ιανουαρίου 2017

Μικές ιστορίες, για πριν τον ύπνο, ένα βιβλίο, πού θα σας μαγέψει. Σας το προτείνω. Ξέρω, πώς με εμπιστεύεστε!

Όταν, πήρα στα χέρια μου, το βιβλίο: Μικρές ιστορίες για πριν τον ύπνο, εκδόσεις Γαβριηλίδης, του Βασίλη Χουλιαρά, ομολογώ, ο τίτλος, με παρέπεμψε, σε: Παραμύθι. Πόσο λάθος; Πόσο γοητεύτηκα, από τις μπλεγμένες, αλλά, εξίσου, αληθινές ιστορίες; Ναι, φίλοι μου, οι φιγούρες, πού διαδραματίζονται, σε αυτά τα κείμενα, είναι οι απλοί- καθημερινοί άνθρωποι. Οι συνθήκες, οι στιγμές, τα λεπτά, δευτερόλπετα, πού μας ανήκουν.
Μάλιστα, κυριαρχεί έντονα, το εξής στοιχείο: υπάρχει και κάτι άλλο, πέρα, από αυτό, πού βλέπουμε. Ξέρετε, πόσο δύσκολο, να αντιλαμβανόμαστε, τι συμβαίνει, πίσω, από το καθετί; Γιατί; Πάντα, υπάρχει το ανεξερεύνητο και το αληθινό! Ξέρετε, τι σκέφτομαι; Διαβάζοντας, το βιβλίο, κατάλαβα, πώς το φανταστικό και το πραγματικό, δεν απέχει και πολύ! Για την ακρίβεια, είναι το ίδιο! Δηλαδή, το φανταστικό, τα όνειρά μας, είναι η συνέχιση της πραγματικότητας, πού βιώνουμε. Όχι μόνο, για να ξεφύγουμε, από οτιδήποτε, μας απασχολεί, ή θέλουμε, να ξεγράψουμε, αλλά, από την έλξη μας, προς την νοσταλγία και την επιθυμία. Από την αρχή, της γνωριμίας μου, με τον συγγραφέα, αντιλήφθηκα, πώς έχει μέλλον, σε αυτό, πού επέλεξε. Την γραφή. Ευαίσθητος άνθρωπος, με ήπιο τόνο, αποφεύγοντας, το καθιερωμένο και κοινότυπο στερεότυπο, πολλών συγγραφέων, δεν διστάζει, να ‘’καταθέσει’’ την προσωπικότητά του, αναμφίβολα και να ξεπεράσει το: εγώ του. Σύντομες ιστορίες, με απλά λόγια, αλλά, με τόσα στολίδια, πού ενεργοποιούν, τη σκέψη. Ένας αφηγηματικός άξονας, θα έλεγα, αναγνώστη- συγγραφέα. Αινίγματα, μυστήρια, αντιξοότητες και πάνω απ’ όλα, ο ανθρώπινος παράγοντας. Οι αντιδράσεις, σε ξεχωριστές περιπτώσεις, τα οφέλη- αν υπάρχουν- και μέσα σε όλο το πλαίσιο, το κοινωνικό και μη, μέρος. Να σας πώ και κάτι άλλο; Σε αυτό το βιβλίο, βρίσκω και κοινά, με τις φωτογραφίες του! Ναι, φίλοι μου! Ρομαντισμός, όνειρο δηλαδή, αλλά και πραγματικό. Γιατί; Μα, οι φωτογραφίες, είναι σαν τα βιβλία. Δηλώνουν, απλά, τι συμβαίνει, πίσω, από αυτό, πού βλέπουμε. Χαίρομαι, πού γνώρισα, ένα νέο άνθρωπο, γεμάτο ιδέες και θάρρος, για τη ζωή. Του εύχομαι, να είναι, πάντα, έτσι, όπως είναι. Σπάνιος! Να γράφει, διότι, η γραφή, είναι το όπλο, η ζωή! Τον ευχαριστώ, πού μου έδωσε, την ευκαιρία, να τον γνωρίσω και αν, μου επιτρέπει, να τον επεξεργαστώ, την ώρα, της παρουσίασής του. Καλό ταξίδι, λοιπόν, στο συγγραφικό δρόμο! Το αξίζει!