Σάββατο, 14 Ιανουαρίου 2017

(Κριτική αναγνώστριας)

(Κριτική αναγνώστριας) Ένα: Ευχαριστώ, είναι λίγο! Αλήθεια, τι γνωρίζετε, για την προγηρία; Τι γνωρίζετε, για το φόβο της ψυχής και την απόρριψη τρίτων; Ίσως... πολλά, ίσως και λίγα...
Μέσα, από τα μάτια, της Ηλιάνας, πάλεψα, με τον εαυτό μου και βγήκα νικήτρια. Το βιβλίο της: Τα λευκά περιστέρια, βγαίνει, από τους φραγμούς και με κίνδυνο τη λογοκρισία, έδωσε, την απάντησή της. Χωρίς, να διαστάζει, την χειρίστηκε με την αξιοπρέπεια, πού αντιστοιχεί, στους ανθρώπους, όπου ορισμένοι, θεωρούν ‘’ στο περιθώριο’’. Η πολιτική, σε μία συζήτηση, μαζί της, είναι , για αυτήν, ένα δύσκολο παιχνίδι. Όχι, ακατόρθωτο, όμως, μου είχε απαντήσει, σε ένα ερώτημά μου. Λέτε, να την δούμε, κάποτε, στα κοινά; Της το εύχομαι! Να βοηθάει, με τον τρόπο της, ‘’τους ανθρώπους, πού έχουν, πραγματική ανάγκη’’. Διαβάστε, το βιβλίο, πού σας προτείνω, παρέα με το βαλς των ανέμων. Ένα βιβλίο, πού στην αρχή, φαίνεται, να κυριαρχεί το ερωτικό στοιχείο Ελληνίδας- Τούρκου, μετέπειτα, καταλαβαίνεις, την πειθαρχία, του πολιτικού και κοινωνικού καθεστώτος. Δεδομένου, λοιπόν, πώς δεν εξαρτώνται όλα, από τον έρωτα, αλλά και από τις αστάθειές μας, τις ανασφάλειές μας και τα αποελέσματα μίσους και κέρδους. Τυχεροί, όσοι βρίσκονται, δίπλα της, πάντως. Δεν θα νιώσουν ποτέ, φόβο, ανασφάλεια και το κυριότερο; Θα έχουν ένα μόνιμο χαμόγελο. Τα καλύτερα, ψυχούλα μου! Γιάννα. Ρ. Αναγνώστρια- Φίλη