Παρασκευή, 23 Σεπτεμβρίου 2016

Από το βιβλίο μου: το βαλς των ανέμων, εκδόσεις bookstars. Ιστορικό μυθιστόρημα

Απόψε, αισθάνομαι μια αλλόκοτη ψύχρα, να σφίγγει το κορμί μου! Έχω χάσει την αίσθηση του χρόνου. Η αντοχή μου, δεν μπορεί να αναμετρηθεί με τα λάθη του παρελθόντος. Κρυώνω. Μέσα μου ο ήχος της φωνής του, με βυθίζει.
Να και τώρα τον ακούω… Μοιάζω εθισμένη… Τα κύτταρά μου νιώθουν μολυσμένα. Δεν ηρεμούν ούτε τα χέρια μου… τρέμουν. Τα κουμπιά του νυχτικού μου, ξεκουμπώνω ένα προς ένα και γεμίζω το μυαλό μου με τα λάθη του παρελθόντος. Χρειάζομαι το βλέμμα του, το αντρίκειο ανάστημά του. Από πού να κρατηθώ; Αμφιβάλλω αν υπάρχω ετούτη τη στιγμή… Έπαψα προ πολλού να πλάθω ιστορίες με το νου. Με ηρεμεί άμα τον θυμάμαι. Στέγνωσε το στόμα μου χωρίς τα φιλιά του! Τον αγάπησα απελπισμένα. Δε το μετάνιωσα όμως! Κλείδωσα την πόρτα της τύχης μου, με τον Γεράσιμο, τον παππού σου! Τα ήξερε όλα από την πρώτη στιγμή μα μου άνοιξε την πόρτα και μου είπε περάστε. Όμως πώς να τον ξεχάσω; Ξεχνιούνται οι μεγάλες αγάπες; Μικρή είσαι ακόμα… Θα μάθεις την πορεία της ζωής! Ελπίζω να σε τιμήσει! Εμένα με απέφυγε! Κοίτα πως κατάντησα! Χαμένη και κερδισμένη συγχρόνως! Γεμίζω ακόμα με λάθος σκέψεις το μυαλό μου…. Δυσκόλεψαν τα πράγματα! Θαρρώ πως ξεκούτιανα. Ας είναι! Θα περάσει κι αυτό, όπως κι όλα τα άλλα!