Τρίτη, 30 Αυγούστου 2016

διαβάστε, τη συνέντευξή μου, στην eordaialive.com χίλια ευχαριστώ!

eordaialive.com: Συνέντευξη με την συγγραφέα Ηλιάνα Βολονάκη Γεννήθηκε στην Αθήνα, αλλά μετακόμισε στο Μεσολόγγι στα 25της χρόνια. Σπούδασε Στέλεχος Τραπεζικών Εργασιών χωρίς να θέλει ποτέ να ασκήσει το συγκεκριμένο επάγγελμα, καθώς και οργάνωση γραφείου με χρήση Ηλ. υπολογιστή. Για δυο χρόνια ήταν ραδιοφωνική παραγωγός στον άνεμο 9,37FM, με την εκπομπή: ψιθυρίσματα. Ελληνική μουσική, με gossip news. Άρθρα της, δημοσιεύονται στις εφημερίδες: Freepen.gr, Βασικός Μέτοχος, Κορινθιακή Ημέρα και Ιθωρία. Επίσης, είναι μέλος της Εθνικής Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών Κύπρου Στο ενεργητικό της, έχει πολλές εκθέσεις ζωγραφικής- ομαδικές/ ατομικές. Βιβλία πού έχει γράψει: ΛΕΥΚΑ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΑ, ΤΟ ΚΕΝΤΗΜΑ ΤΟΥ ΔΡΑΚΟΥ, Η ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΑ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ, ΟΤΑΝ ΠΟΝΑΕΙ ΜΙΑ ΨΥΧΗ. TO ΒΑΛΣ ΤΩΝ ΑΝΕΜΩΝ (Iστορικό Μυθιστόρημα) Το βιβλίο: Λευκά Περιστέρια, ήταν υποψήφιο για βραβείο αναγνωστών το έτος 2012.
Γεννηθήκατε; Στο Μαρούσι Αττικής. Πώς και γιατί, μετακομίσατε στην επαρχία; Η ιδέα, της επαρχίας, υπήρχε, πάντα, στο μυαλό μου. Ένιωθα, ξένη, στη πόλη μου. Μετά, τις σπουδές μου, έπιασα δουλειά, σε παιδικό σταθμό. Ύστερα, ήρθε, η απόλυσή μου και η ευκαιρία μου, να φύγω. Πιστέψτε με, δεν αλλάζω, με τίποτα, αυτή την ηρεμία. Η δουλειά, σε παιδικό σταθμό, πώς προέκυψε; Καταρχήν, σπούδασα Τραπεζικό Στέλεχος και στη συνέχεια, Οργάνωση Γραφείου με χρήση Ηλεκτρονικού Υπολογιστή. Χωρίς να θέλω ποτέ, να ασκήσω το συγκεκριμένο επάγγελμα. Η δουλειά, στο παιδικό σταθμό, ήρθε τυχαία. Πέρασα, όμορφα χρόνια- στιγμές- με τους συναδέλφους και τα παιδιά. Η εμπειρία σας, στο ραδιοφωνικό σταθμό; Πέρασα, καλές στιγμές! Μια φορά, την εβδομάδα, με κουτσομπολιό και Ελληνική μουσική. Έχετε γράψει, σε πολλές εφημερίδες. Τα άρθρα σας, διαβάζονται, από αρκετό κόσμο. Τι νιώθετε; Ευτυχία, αλλά και άγχος, να δώσω, τον καλύτερο εαυτό μου! Οι αναγνώστες, είναι οι σύμβουλοί μου, οι άνθρωποι της διπλανής πόρτας. Το ίδιο, ισχύει και για τα βιβλία σας; Φυσικά! Δηλαδή, τα βιβλία σας, είναι αληθινές ιστορίες; Ναι! Προσωπικά σας στοιχεία, υπάρχουν στα βιβλία σας; Σε όλα! Βάζω, πάντα, την θέση μου, σε κάθε ήρωά μου και μετά, προχωρώ. Το βαλς των ανέμων, είναι ιστορικό μυθιστόρημα. Έτσι; Ακριβώς! Η Σμύρνη, πόσα μυστικά, πόσες μυρωδιές… αισθήσεις; Δεν σας κρύβω, την επιθυμία μου, να την επισκεφθώ και να ζήσω, τις στιγμές, της Κασσάνδρας! Η Σμύρνη, όμως, έχει αλλάξει. Στα συντρίμμια , της τότε εποχής, έχει χτιστεί, νέα πόλη, άλλοι ρυθμοί! Όσοι αγάπησαν, την παλιά Σμύρνη, την έχουν στα φυλλοκάρδια τους, όσο κι να έχει αλλάξει! Είναι δυνατόν, να ξεχάσουν οι Έλληνες, όσα πέρασαν, από τους Τούρκους;Διαγράφονται, τα δρώμενα; Βέβαια, κανένα βιβλίο, δεν μπορεί, να αποτυπώσει, την πραγματική αλήθεια, όσο κι αν, είναι, από αληθινά πρόσωπα. Τα μάτια, της ψυχής του καθενός, βλέπουν διαφορετικά, τους ορίζοντες, των εποχών! Μιας και είπατε: Τα μάτια, της ψυχής του καθενός, βλέπουν διαφορετικά, τους ορίζοντες, των εποχών! Εσείς; Πώς βλέπετε, την κατάσταση, της χώρας μας; Άσχημη!Δουλειές, δεν υπάρχουν, οι τιμές αυξάνονται, οι επαφές των ανθρώπων, πέρασαν σε κακία… Τι να γράψω και τι να αφήσω; Σας στεναχωρεί αυτό; Μα, φυσικά! Βλέπω, την Ελλάδα μου, να χάνεται. Την Ελλάδα, πού θέλησαν τόσοι και τόσοι και πολεμήσαμε, τόσο, να την κρατήσουμε! Εσείς; Έχετε πολεμήσει, στη ζωή σας; Πάντα! Η ίδια, η ζωή, είναι ένας πόλεμος! Στον πόλεμο, της φιλίας και του έρωτα; Τι έχετε, να πείτε; Έχουν, ακριβώς, τα ίδια συναισθήματα! Τον ίδιο πόνο, νιώθεις, όταν χάνεις ένα αγαπημένο πρόσωπο! Μια συνεχή πάλη, θα έλεγα! Έχετε, πονέσει, για φίλο σας; Πάρα πολύ! Όταν, έχασα, κάποιον σπουδαίο. Κάποιος,πού ήταν, δίπλα μου, στην καθημερινότητά μου. Την αδελφή ψυχή μου. Ένα στιγμίαιο λάθος, μια απλή παρεξήγηση. Τον/την έχετε συγχωρήσει; Είμαι άνθρωπος, πού δεν μπορεί, να κρατήσει κακία. Αγαπημένο χρώμα; Κίτρινο. Λαμπερό, σαν τον ήλιο. Το χρώμα, τι ρόλο, παίζει, στη ζωή σας; Μα, η φύση, είναι ένα χρώμα! Επίσης, ο ήλιος, δίνει ζωντάνια, κέφι! Η συννεφιά, σε μελαγχολεί, αλλά σου δίνει και έμπνευση! Εσείς; Έχετε, πάντα, έμπνευση; Όποιος, πει: ναι, είναι ψέματα! Η έμπνευση, είναι: το δευτερόλπετο, το φως, της αστραπής, πού χάνεται αμέσως!Θέλω, να δίνω, πάντα, τον καλύτερό μου εαυτό, στο κόσμο, πού με στηρίζει, όλα αυτά τα χρόνια. Χωρίς, αυτό, να σημαίνει, πώς δεν ετοιμάζω, καινούρια θέματα! Ποτέ δεν επαναπαύομαι! Όλα σας, τα βιβλία είναι λογοτεχνικά. Υπάρχει και ένα παραμύθι, όμως! Η Φραουλένια, ξεκίνησε ανάποδα. Πρώτα, παρουσιάστηκε και τώρα, θα εκδοθεί! Ήταν επιλογή μου, αυτή καθυστέρηση! Σκεφθήκατε, ποτέ, να ασχοληθείτε, με την πολιτική; Ως τώρα, όχι! Αλλά, υπάρχει και μία παροιμία: ποτέ μην λες ποτέ! Έχετε βραβευτεί, πολλές φορές, για την καλλιτεχνική σας προσφορά, αλλά, είστε πάντα αθόρυβη. Δεν το κάνω επίτηδες! Δεν μου αρέσει: να δείχνομαι.Προτιμώ, να με αγαπούν, μέσα από τα βιβλία μου, όχι, για την ομορφιά μου, την εξυπνάδα μου, την ασχήμια μου, τις ατάκες μου… Είστε, επίσης, μέλος της Εθνικής Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών Κύπρου. Ναι και αισθάνομαι, τυχερή, αλλά και γεμάτη ευγνωμοσύνη. Ίσως, ελάχιστοι, ξέρουν, πώς ζωγραφίζετε! Στο ενεργητικό μου, έχω πολλές εκθέσεις ζωγραφικής- ομαδικές/ ατομικές. Θα μπορούσατε, να ζωγραφίσετε, για κάποιο παραμύθι σας; Δε νομίζω, χωρίς, να το αποκλείω. Βλέπετε, μου αρέσουν τα τοπία. Με τα πρόσωπα, πάντα, είχα θέμα. Σας αρέσει το γέλιο; Χωρίς, αυτό, όλοι μας, θα είχαμε κενά, μέσα μας! Τι εύχεστε, για όσους, σας διαβάζουν, τώρα; Αγάπη και όλα θα πάνε καλά! Όπως, επίσης και υπομονή. Χωρίς, αυτήν, δεν επιζούμε! www.eordaialive.com