Παρασκευή, 31 Οκτωβρίου 2014

Απόσπασμα, του βιβλίου μου: το βαλς των ανέμων!

Πόσο κρατάει μία ζωή; Οι ελπίδες παίρνουν το δικό τους δρόμο.
Μπαίνουν σα τα βασανιστήρια μέσα μας και ριζώνουν στην καρδιά. Και εκεί, πού σχεδιάζεις το μέλλων, θαρρείς και κάποιο αόρατο χέρι σου αρπάζει τα σχέδια και στα μουτζουρώνει. Κι όσο για τα όνειρά; Τι κι αν αναβρύζουν από την καρδιά μας, τι κι αν είναι οι πόθοι μας, τα θέλω μας, η αγάπη μας… Υπάρχουμε άρα δίνουμε τροφή για να τα βλέπουμε. Όμως, χάνονται με το φως της ημέρας και στέκεσαι αναλογιζόμενος πού έχεις φταίξει.