Τετάρτη, 26 Φεβρουαρίου 2014

Η συνέντευξή μου, στο mysalonika.gr

http://www.mysalonika.gr/articles_product.php?category=235&article=12404
Γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε Στέλεχος Τραπεζικών Εργασιών, και έκανε τις πρώτες της συγγραφικές απόπειρες στις κόλλες των οικονομικών της βιβλίων. Ασχολείται με τη ζωγραφική έχοντας εκθέσεις στο ενεργητικό της, ήταν ραδιοφωνική παραγωγός στον άνεμο 9,37, γράφει σε τοπική εφημερίδα της Πάτρας, στην εφημερίδα Freepen.gr, στον Βασικό Μέτοχο, στην Κορινθιακή Ημέρα, στο Βήμα της γυναίκας, στο palmografos.com, στην ελεύθερη ζώνη, στη lefkadanet και ταξιδεύει συχνά. Επίσης είναι μέλος της Εθνικής Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών Κύπρου. Βιβλία της: Η ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΑ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ, ΛΕΥΚΑ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΑ, ΤΟ ΚΕΝΤΗΜΑ ΤΟΥ ΔΡΑΚΟΥ, ΟΤΑΝ ΠΟΝΑΕΙ ΜΙΑ ΨΥΧΗ. 1: Τι είναι για σένα η γραφή ; Η αναπαράσταση της γλώσσας, μέσα σε λευκές κόλλες! 2: Η ανάγνωση παίζει ρόλο στη ζωή σου; Φυσικά! Ανοίγουν, οι ορίζοντες του μυαλού. Πλάθεις, έτσι, τις δικές σου ιστορίες από την εμπειρία της κάθε ανάγνωσης. Γεμίζεις μπαταρίες και εφόδια, κυρίως για τη ζωή! 3: Πως ξεκίνησε η ιδέα της συγγραφής; Από ένα παιδικό στην τηλεόραση, εκεί πού τα μολύβια, οι γόμες, οι κούκλες κτλ, περίμεναν τη νύχτα, για να ξεκινήσουν τις ιστορίες τους. Ήμουν 7 χρονών, κι όμως, έγραφα τα παραμύθια μου, μέχρι τα δεκαοχτώ μου πού έγραψα το πρώτο μου μυθιστόρημα. 4: Πιο λογοτεχνικό σου έργο έχεις αγαπήσει πιο πολύ και ποιος χαρακτήρας θα ήθελες να ήσουν; Με έχει αγγίξει βαθιά στη ψυχή, ομολογώ γοητευμένη από τον Βενέδικτο στα Λευκά Περιστέρια. Ο Βενέδικτος ερωτεύεται την ασθενική Λαλλένια και θυσιάζεται με όλη τη σημασία της λέξεως. Θα έλεγα πώς ταύτισα τον εαυτό μου, μαζί του, και ίσως αντιδρούσα έτσι, κι εγώ σε μία τέτοια περίπτωση. 5: Όσο αφορά την συγγραφή βλέπουμε ότι στα έργα σου παρουσιάζεις μια πλευρά σκοτεινή στην οποία όμως κυριαρχούν τα όνειρα και η ελπίδα. Μήπως μέσα από την συγγραφή παρουσιάζεις τα δικά σου όνειρα και μια αδιέξοδο που και εσύ ψάχνεις να βρεις; Σαφώς και ο κάθε συγγραφέας μέσα από τα βιβλία του προσπαθεί να βρει μια διέξοδο και να παρουσιάσει τις καταστάσεις όπως αυτός θέλει. Πάντοτε με γοήτευε η γκάμα της ανθρώπινης υπόστασης, με τις λεπτές συναισθηματικές αποχρώσεις. Δίνει την ευκαιρία στον αναγνώστη να ταυτιστεί και να κεντήσει τους ήρωες απολαμβάνοντας την κάθε συλλαβή του βιβλίου. Είναι δύσκολο να μπορέσεις να αποτυπώσεις την ψυχολογία ενός ανθρώπου στο χαρτί. Για αυτό και οι ήρωες δεν θεωρούνται ψεύτικοι. Είναι οι άνθρωποι πού περπατούν δίπλα μας και δεν τους δίνουμε μερικές φορές, έως ποτέ, σημασία. Προσπαθώ, λοιπόν, να πλάσω ήρωες στις πραγματικές ψυχολογικές διαστάσεις τους. Με όλες τις συναισθηματικές αποχρώσεις και μειονεκτήματα και προτερήματα. Και πιστέψτε με δεν είναι καθόλου εύκολο. Η εμβάθυνση και η ανάδειξη των ψυχολογικών διακυμάνσεων είναι αποτέλεσμα συνθηκών της στιγμής αλλά και της ώρας. 6: Είσαι ρομαντική; Αρκετά, κι αυτό σε μερικά σημεία στα βιβλία μου, κυριαρχεί. 7: Αντικειμενικά, πως θα χαρακτήριζες εσύ τον εαυτό σου; Ονειροπόλα, τελειομανής, ανυπόμονη. 8: Μια άλλη σου αγάπη το ραδιόφωνο. Ήμουν για αρκετό διάστημα στον άνεμο 9,37, με την εκπομπή ψιθυρίσματα. Κουτσομπολιά, παρέα με ελληνική μουσική. 9: Το νεότερο λογοτεχνικό σου βιβλίο ''Όταν πονάει μια ψυχή'' αναφέρεται σε κοινωνικές δυσκολίες και ζητήματα. Παρουσιάζει την αλήθεια των πραγμάτων. Μήπως έχεις αντιμετωπίσει και εσύ ή κάποιο άτομο από το οικείων σου περιβάλλον παρόμοιες καταστάσεις και έτσι μέσα από το έργο σου ψάχνεις και εσύ να βρεις μια διέξοδο; Όταν πονάει μια ψυχή, λοιπόν. Το νέο μυθιστόρημα, πού μάγεψε τις γυναικείες ψυχές από τη πρώτη κιόλας μέρα κυκλοφορίας, αλλά και το ανδρικό κοινό. Ακριβώς! Πόσες και πόσες φορές δεν αισθανόμαστε άσχημα όταν κάποιος μας κρίνει για κάτι που κάναμε; Ειδικά όταν αυτό έχει αρνητική χροιά οι συναισθηματικές επιπτώσεις είναι μεγαλύτερες! Πόσο, άραγε, επηρεάζετε η ψυχή μας, που ασκείτε συνεχώς κριτική, χωρίς μέτρο και όριο; Η συνήθεια είμαι μαγική λέξη αλλά ταυτόχρονα δέσμια των εννοιών της! Η Μελίνα, ο Άρης, η Ευγενία. θέλουν να ξεφύγουν από τα στερεότυπα, πού τους επέβαλλαν να ζουν. Πόσοι άνθρωποι, ζουν το ίδιο; Πόσους ανθρώπους, τους βασανίζουν σκέψεις; ''Να χωρίσω; Έλα, μωρέ, το επίθετό του φέρνω, σιγά, θα γυρίσει σε εμένα.'' Προς Θεού, δεν χωρίζω τους ανθρώπους, απλώς οι γυναίκες είμαστε πιο ευάλωτες! Θέλουμε να είμαστε το επίκεντρο του κόσμου του, η καλλίγραμμη γυναίκα του, όπως λέει και η Ασπασία στο βιβλίο. Το συμπέρασμα; Οι ψυχές, στο βιβλίο ''όταν πονάει μια ψυχή'', ζητούν ένα διάλλειμα... να ζήσουν, έστω και για λίγο, μια παράλληλη ζωή όπου η μία θα επιδρά στην άλλη, χωρίς όμως να την αγγίζει. Σαν τα παιχνίδια του λούνα παρκ, πού γεύεσαι τα ίδια αισθήματα χαράς, τρόμου- ανάλογα τι θα δοκιμάσεις να σε ψυχαγωγήσει- και έχεις έναν κοινό σκοπό με τόσους άλλους ανθρώπους: να περάσεις όμορφα! Αυτό εξάλλου, είναι κι η μαγεία της ζωής ή αν θέλετε το αλατοπίπερο της! 10: Η γνώση είναι δύναμη. Τι θα έλεγες στην νέα γενιά που δηλώνει απελπισμένη λόγω τον δύσκολων οικονομικών συγκυριών; Πως η γνώση μπορεί να βελτιώσει τον άνθρωπο; Πρέπει να παλέψουμε, να μην αφήσουμε το σύστημα πού μας κυβερνάει να χάσουμε ακόμη κι άλλο τις ελπίδες μας. Η νέα γενιά είναι η δύναμη της χώρας. Για αυτό και ξεκινάω μια περιοδεία στα σχολεία, ώστε να μάθουν οι νέοι τι σημαίνει λογοτεχνία και πώς με το διάβασμα μπορούν να κάνουν το δικό τους αγώνα. Γιατί κακά τα ψέματα, η παιδεία είναι το πνεύμα της αυτογνωσίας. 11: Τι συμβουλή θα έδινες σε ένα νέο συγγραφέα πού μόλις ξεκινά να γράφει τη δική του συγγραφική ιστορία; Προσωπικά πιστεύω πως ένας συγγραφέας θα πρέπει να νοιώσει πρώτα ασφάλεια με σύντομες ιστορίες πριν επιχειρήσει ένα μυθιστόρημα. Χρειάζεται είναι εμπιστοσύνη, αντοχή και μια καλή ιδέα. Πίσω