Πέμπτη, 6 Φεβρουαρίου 2014

Η Ηλιάνα Βολονάκη στην Εθνική εταιρία Ελλήνων λογοτεχνών Κύπρου!

ΕΘΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ ΚΥΠΡΟΥ http://www.ellineslogotechnes.org.cy/ellineslogotechnes/page.php?pageID=13&viewArticle=127&prev=13 Αναζήτηση: ΕΠΙΚΟΙΚΩΝΙΑ ΟΙΚΟΣΕΛΙΔΑ ΠΡΟΦΙΛ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΠΡΩΗΝ ΠΡΟΕΔΡΟΙ ΤΑ ΜΕΛΗ ΜΑΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΥΝΔΕΣΕΙΣ ΕΓΓΡΑΦΗ Τα μέλη μας Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω Βολονάκη Ηλιάνα Πληροφορίες μέλους:
Κατηγορία: ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ Ημερομηνία Γέννησης: 10/10/1985 Τόπος Γέννησης: ΜΑΡΟΥΣΙ ΑΤΤΙΚΗΣ Σπουδές: ΣΤΕΛΕΧΟΣ ΤΡΑΠΕΖΙΚΩΝ ΕΡΓΑΣΙΩΝ Επαγγελματική Σταδιοδρομία: ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΣ ΣΤΙΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ: ΙΘΩΡΙΑ, ΚΟΡΙΝΘΙΑΚΗ ΗΜΕΡΑ, ΒΑΣΙΚΟΣ ΜΕΤΟΧΟΣ ΚΑΙ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΗ ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ ΣΤΟΝ ΑΝΕΜΟ 9,37 Εργογραφία: Η ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΑ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ, ΛΕΥΚΑ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΑ, ΤΟ ΚΕΝΤΗΜΑ ΤΟΥ ΔΡΑΚΟΥ Ξένες Γλώσσες: ΑΓΓΛΙΚΑ, ΓΑΛΛΙΚΑ Διεύθυνση: ΑΓΙΟΣ ΗΛΙΑΣ ΑΙΤΩΛΙΚΟΥ, ΜΕΣΟΛΟΓΓΙ Βιβλία: Η ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΑ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ- ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΗΠΟΣ Η μαγεία των βιολιών έκανε πολλούς νέους να ερωτευτούν και παλιούς να ταξιδέψουν στο ελάχιστο στα πιο απόκρυφα σημάδια της ψυχής τους. Βιολιά πού μιλούσαν κατευθείαν στην καρδιά. Έμοιαζαν να έχουν λόγια. Δάκρυα απ’ όλους κυλούσαν για ώρες. Κανείς τους δεν μπορούσε να τιθασεύσει το κορμί. Ειδικά η Καΐλα και ο Ορέστης. Δυο παιδιά στην εφηβεία με το στίγμα της λέπρας ξεχνούσαν τον πόνο τους παίζοντας βιολί. Τα σπίτια τους ήταν απέναντι. Κάθε πού σουρούπωνε ο Ορέστης έπαιρνε το βιολί και έκανε καντάδα στην αγαπημένη του. Η μουσική του είχε λέξεις σε αντίθεση με το στόμα του πού έμενε μουγκό από την ώρα της γέννησής του. Σε τίποτα όμως δεν ενόχλησε την φλόγα των δύο εφήβων για τον έρωτα και την μουσική. - Πώς συνεννοούνταν μεταξύ τους; Απόρησε ο Τζανής. - Με τη μουσική των βιολιών. Η τελευταία μελωδία του ακούγεται ως σήμερα. Η μελωδία της νύχτας. - Απίστευτο. Την βάζω πότε- πότε τα βράδια πού δεν έχω υπηρεσία στο σπίτι. Σχολίασε ο Μανώλης. - Πέθανε πολύ νωρίς. Δυστυχώς. Η ετυμηγορία του γέρου. Ήταν ένα ζεστό απόγευμα πού θύμιζε περισσότερο καλοκαίρι παρά φθινόπωρο. Η Καΐλα βρήκε τον Ορέστη να την περιμένει σε ένα τραπεζάκι στο καφενείο πίνοντας τσάι. Χαιρετήθηκαν και τα καστανά του μάτια ζέσταναν την καρδιά της. Μέσα από τις κινήσεις των χεριών του καταλάβαινε τα όσα ήθελε να της πει. Η Καΐλα καταλάβαινε μια νευρικότητα στην κίνησή του. Κάτι πού την παραξένεψε. Της εκμυστηρεύτηκε την μελωδία της νύχτας κι εκείνη δάκρυσε. Δεν κατόρθωσαν να την ακούσουν παρέα. Τον βρήκαν νεκρό στο δωμάτιό του. Σε ένα χαρτί γραμμένη η μελωδία και παραδίπλα ένα μαχαίρι μες τα αίματα. Σοκ έπαθε η μάνα του και τον ακολούθησε στον Παράδεισο. Ο πατέρας του πέθανε λίγες μέρες μετά την άφιξή του στην Σπιναλόγκα. - Έκλαψε πολύ το κορίτσι. Έγινε σκέτο αγρίμι μετά την κηδεία του. Όταν έπαιζε βιολί νόμιζες πώς τον προσκαλεί κοντά της. Συνέχιζε να λέει ο γέρος. - Ξέρω πώς ένιωθε. Απολογήθηκε ο Μανώλης. - Ούτε αυτή είχε καλό τέλος. - Δηλαδή; Μουρμούρισε γεμάτος περιέργεια ο Τζανής. Καθισμένη δίπλα στο τζάκι αναρωτιόταν η Καΐλα αν υπάρχει ζωή μετά θάνατον. Έγραψε κι την αντίστοιχη μελωδία. Ζωή μετά θάνατον πού την αφιέρωσε στην μνήμη του αγαπημένου της φίλου. Πάνω στα παράθυρα ακουγόταν οι ψιχάλες της βροχής. Η φωτιά έπαιζε διαρκώς προσκαλώντας την σε αδιέξοδα μονοπάτια. Το γκρίζο απόβραδο ταίριαζε με την γκρίζα της διάθεση. Η φωτιά συνέχιζε να την προσκαλεί. Κανείς από τους γονείς δεν βρισκόταν στο σπίτι εκείνη τη στιγμή. Έπαιξε την μελωδία της με κλειστά μάτια. Αφέθηκε στο χορό της και ύστερα στον αιώνιο χορό. Έβαλε τα χέρια στη φωτιά και ύστερα χώρεσε ολάκαιρο το σώμα. ΛΕΥΚΑ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΑ- ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΗΠΟΣ Ο Βενέδικτος παράτησε τη πέννα του πάνω στο φύλλο από χαρτί. Αρκετά έγραψα παρατήρησε ενώ στην πραγματικότητα δεν είχε γράψει ούτε μία παράγραφο. Ετοίμαζε το καινούριο του βιβλίο με τίτλο ανθρωπογνωσία στηριζόμενος στις βασικές αντιλήψεις της Λαλλένιας. Είχαν περάσει πέντε ώρες και ακόμα την σκεφτόταν. Δεν ήταν το πρόβλημά της πού του κίνησε το ενδιαφέρον. Η γλύκα στη φωνή της και η απόλαυση πού πρόσφερε πάνω στα χαρτιά. Το σχολείο δεν το τελείωσε μα αγόραζε όλων των ειδών τα βιβλία και διάβαζε. Είχε έντονο το συγγραφικό αίσθημα μέσα της. Ξεκίνησε το μυθιστόρημα της ζωής όπως ήταν ο τίτλος μετά από την έντονη παρακίνηση του Βενέδικτου. Μα τι να το κρύψουμε τάχα; Ανοιχτοχέρης και πλουσιόπαιδο. Ό,τι επιθυμούσε η καρδιά του, το είχε. Χήρος προ πενταετίας. Η γυναίκα του και το παιδί του πέθαναν στη γέννα. Κλείστηκε στον εαυτό του. Τον βοήθησαν οι συνευρέσεις με τους ασθενείς του. Η Λαλλένια, όμως, διέφερε. Την ακολουθούσε κάθε φορά πού πήγαινε στο γιατρό και προσδοκούσε για μια καινούρια γνωμάτευση. Τίποτα καινούριο η συνεχείς επαναλαμβανόμενη φράση του γιατρού της. Δεν μπορεί συλλάβισε ο ίδιος και σηκώθηκε από την περιστρεφόμενη πολυθρόνα του. Βγήκε στο μικρό μπαλκόνι. Κάρφωσε τα μάτια στο χρώμα του ουρανού. Ήταν έτοιμο για βροχή. Περίεργα κοίταζε τους ανθρώπους, πού περνούσαν από το δρόμο. Πόσο μικροί φαίνονται οι άνθρωποι από εδώ ψηλά σχολίασε. Έπληττε. Ουφ έκανε βαριεστημένα και ξαναμπήκε στο γραφείο του. Άνοιξε το ραδιόφωνο σε χαμηλή ένταση μα το μετάνιωσε και επέβαλε τη σιωπή του. Στήριξε τους αγκώνες στο γραφείο και χωρίς να το θέλει, θυμήθηκε τα μάτια της Λαλλένιας. Πόσο έμοιαζαν με της νεκρής του γυναίκας; Αναρίγησε. Σήκωσε το ακουστικό και σχημάτισε τον αριθμό του τηλεφώνου της. - Λαλλένια, καλή μου! Της είπε μόλις άκουσε την φωνή της. - Ακόμα δουλεύεις; Κουράζεσαι, το ξέρεις; Η γλύκα στη φωνή της τον έκανε να σφίξει τις γροθιές του. - Έχω να τελειώσω το βιβλίο. - Αρκετά για απόψε. Τι λες; Έρχεσαι να πιούμε ένα ποτήρι κρασί; - Θα κάνω όσο πιο γρήγορα μπορώ. Ψέλλισε ενώ κόντευε να ουρλιάξει από την χαρά του. Μετά τα πρωινά δυσκολευόταν να πιστέψει πώς θα τον ξανακαλούσε για οτιδήποτε σπίτι της. Έβαλε την κολόνια πού έκρυβε πάντα στο συρτάρι του, γέμισε ανάσες τα πνευμόνια του, ψέλλισε ένα καλό βράδυ και κλείδωσε όταν φύγεις στην γραμματέα του και κίνησε για το σπίτι της. Το κοντέινερ χτυπούσε κόκκινο. Ούτε στον τροχονόμο δεν σταμάτησε. Θα μου στείλουν την κλίση στο γραφείο ή στο σπίτι μουρμούρισε. Το μόνο πού τον ενδιέφερε ήταν να βρεθεί όσο το δυνατόν γρηγορότερα στην Λαλλένια. Να της θυμίσει πόσο την αγαπάει. ΤΟ ΚΕΝΤΗΜΑ ΤΟΥ ΔΡΑΚΟΥ- ΕΚΔΟΣΕΙΣ BOOKSTARS Γύρισες; Την ρώτησε η νοσοκόμα πού περιποιούνταν την κόρη της. Άργησα, ε; Της μήνυσε. Η άλλη, αρνήθηκε ευγενικά. Εργαζόταν σε μία εταιρεία με υφάσματα και προ ημερών της είχαν ανακοινώσει την απόλυσή της. Η αδερφή του Ρουστίκου Καλογλού, αρνήθηκε τα περιουσιακά στοιχεία του θείου της και διάλεξε άλλο δρόμο, με την βοήθεια του αδερφού της, βέβαια. Τελευταία μέρα, σήμερα, απολογήθηκε στην νοσοκόμα και δέχτηκε την κριτική της. Όλα ξεχνιούνται, της τόνισε η νοσοκόμα, μιας και είχαν γίνει φίλες και ας ήξερε πόσο σημαντική ήταν για αυτήν η δουλειά της. Μπορούσε να αναπνέει και να αποδεικνύει πόσο άξια είναι. Ειδικά στον θείο της. Ίδια με τον αδερφό σου είσαι… δεν είσαι ικανή ούτε να διαβάζεις, θυμόταν τα λόγια του θείου της, μόλις πήγε πρώτη δημοτικού και μάθαινε να διαβάζει. Έπεφτε στην αγκαλιά της μάνας της και έκλαιγε. Πόσο βεβηλωμένη ένιωθε την ψυχή της, εκείνο το διάστημα; Έμαθε, όμως, να ζει με αυτό. Μπροστά σε όλους γελούσε, αλλά την ώρα πού έκανε το μπάνιο της, κλείδωνε την πόρτα και άφηνε ελεύθερο τον εαυτό της. Παρέα με την φωτογραφία ενός ξένου, του Κλανίκιου Αρογλού. Την αρραβώνιασαν σε ηλικία δεκαοχτώ χρόνων. Ο αρραβωνιαστικός της δεκαεπτά χρόνια πιο μεγάλος, τόλμησε και ατίμασε ένα κοριτσάκι. Είχαν ακουστεί πολλά. Η αλήθεια; Ο θείος της, ήθελε να κρύψει το ερωτικό δέσιμό της με τον Κλανίκιο Αρογλού. Ήταν φτωχός και δεν θα επέτρεπε η ανιψιά του να ατιμαστεί και να τον κοροϊδέψει ο κόσμος. Θα πανδρευτείς αυτόν πού θα διαλέξω εγώ. Την είχε προειδοποιήσει. Δεν τον υπάκουσε και δυο μέρες πριν πανδρευτεί, ο Κλανίκιος βρέθηκε κρεμασμένος στο πολυέλαιο του σαλονιού του. Με τον καιρό, η κοπέλα σταφίδιασε, ζάρωσε, κανείς δεν γνώριζε το βάσανο της ψυχής της. Ο θείος της; Έτοιμος να σκάσει από τα νεύρα του. Απηύδησε. Έπρεπε πάση θυσία να την διώξει από εκείνο το μέρος, με οποιαδήποτε κόστος. Δυο μέρες μετά, έδωσαν να πιεί μπόλικο κρασί, ο γαμπρός, μέχρι πού είπε ναι. Του έδωσε αρκετά χρήματα. Του άνοιξε μια μικρή επιχείρηση, επιπλέον, στο όνομά του και τους έστειλε στον Αφιόν της Τουρκίας. Άσπρη μέρα δεν είδε, η Τηνία, την έδερνε και εκείνη έτρεχε για να κρυφτεί. Ακόμα, κι όταν ήταν έγκυος. Να κρυφτεί. Από τι; Από ποιόν; Από το μαρτύριό της; Ή από την φυλακή, πού της επέβαλαν να ζει; Ήταν ήσυχη; Άλλαξε την ροή της συζήτησης. Ναι, ήπιε αμέσως τα φάρμακά της και τώρα κοιμάται, της μήνυσε η άλλη. Αφροξυλάνθη, αποφάσισα να κάνω το ταξίδι στην Πρίγκηπο, είπε τονίζοντας το όνομα της νοσοκόμας, η οποία είχε σταλθεί ειδικά από τον θείο, Ελληνίδα, μάλιστα. Θα έρθω, μαζί σου, σωστά; Της χαμογέλασε. Ναι και την αγκάλιασε, όπως αγκάλιαζε την κόρη της, όταν ήταν στις καλές της. Είσαι σίγουρη; Την ρώτησε κάμποσες φορές, η Αφροξυλάνθη, υπάρχει και ο Κλανίκιος στη ζωή σου, μην ξεχνιέσαι! Τι θα γίνει εάν επιστρέψει και θελήσει να δει την κόρη του; Καθώς έπαιρναν το τσάι τους. Είναι καιρός να κλείσω τους παλιούς μου λογαριασμούς και να ξεμπερδέψω με αυτό το θέμα, της απολογήθηκε. Και με την κατακραυγή του θείου σου; Το έχεις σκεφτεί καλά; Προσπάθησε να της αλλάξει πρόθεση. Δεν έφταιγα, μουρμούρισε, όπως τότε στη συνείδησή της, αλλά δεν έγινε πιστευτή. Εσύ, ούτε τηλέφωνο δεν θέλεις να παίρνεις τον θείο σου, θα αντέξεις να έρθεις αντιμέτωπη με τις σκιές του παρελθόντος; Διαμαρτυρήθηκε η Αφροξυλάνθη. Δεν αλλάζω απόφαση, της τόνισε και σηκώθηκε από το τραπέζι. Ζήτησε συγγνώμη και κλειδαμπαρώθηκε στην κάμαρή της. Δεν αισθάνομαι καλά… Δικαιολογήθηκε στον εαυτό της. Σκεφτόταν την κόρη της. Σοβαρή επιβράδυνση στην γλώσσα και στην συνεννόηση… Η γλώσσα εξελίσσεται πολύ αργά και κάποιες φορές δεν αναπτύσσεται καθόλου. Εάν τελικά αναπτυχθεί, η γλωσσική έκφραση παίρνει παράδοξες μορφές ή γίνεται ασυνήθιστη χρήση λέξεων χωρίς καμία σύνδεση με την κανονική τους σημασία. Σοβαρή επιβράδυνση στην κατανόηση των κοινωνικών σχέσεων, αποφεύγει να κοιτάζει τον άλλο στα μάτια, δεν θέλει να το παίρνουν αγκαλιά και φαίνεται να αποκόβεται από τον κόσμο γύρω του. Η ικανότητά του να κάνει φιλίες είναι προβληματική και είναι ανίκανο να κατανοήσει τα συναισθήματα και τις απόψεις των άλλων ατόμων. Μερικές φορές δίνει την εντύπωση πως είναι κωφό και πως δεν μπορεί να αντιδράσει σε λέξεις και άλλους ήχους. Άλλες στιγμές πάλι, το ίδιο παιδί μπορεί να ενοχληθεί υπερβολικά από έναν καθημερινό θόρυβο, όπως το γαύγισμα ενός σκύλου ή το κλάμα ενός μωρού. Το παιδί μπορεί να παρουσιάζει μια αναισθησία στον πόνο και μια έλλειψη ανταπόκρισης στο κρύο ή στη ζέστη ή μια υπερβολική αντίδραση σε άλλα αισθητηριακά ερεθίσματα. Ένα άτομο που υποφέρει από Αυτισμό μπορεί να παρουσιάζει επαναλαμβανόμενες σωματικές κινήσεις, όπως χειροκρότημα, περιστροφές ή κούνημα κορμιού. Μερικά άτομα μπορεί να μιλούν επίμονα ξανά και ξανά για το ίδιο θέμα. Ακολουθεί την ίδια ρουτίνα κάθε μέρα... Θυμόταν τα λόγια του γιατρού και κρατούσε την αναπνοή της για να μην κλάψει. Περνούσε μεγάλο λούκι. Δάγκωσε με οργή τα χείλια της. Πάλι… θυμόταν- σε καθημερινή βάση- τα λόγια του γιατρού και ψυχοπλακώνονταν. Έκανε κακό στον εαυτό της. Εξοργίζονταν. Μόνο τα κλάματα και τα χειροκροτήματα της κόρης της, την κρατούσαν στη ζωή!