Τρίτη, 18 Φεβρουαρίου 2014

Σκέψεις στο χαρτί;

Σκέψεις στο χαρτί; Τι είναι, άραγε;
Ερώτημα, φίλοι/ες μου, πού πολλές φορές, μένει αναπάντητο. Τί προσπαθούμε, άραγε, με την πένα μας, να καταφέρουμε, αφού, σύμφωνα, με μερικούς, μένει αναπάντητο;Απλά, προσπαθούμε, να εξηγήσουμε συμπεριφορές ανθρώπων που μας πόνεσαν, μας πρόδωσαν, δεν φάνηκαν αντάξιοι σε όσα τους δώσαμε, ακόμα και να απαντήσουμε για την απουσία τους από την ζωή μας- κυριολεκτική, μεταφορική. Αρκετές φορές σκέφτομαι ποιο ήταν το έναυσμα που με έκανε να γράψω για πρώτη φορά… Ίσως, εκείνο το παραμύθι στη τηλεόραση, με τα μολύβια και τις γόμες, να μιλούν... Ξαφνικά άρχισα να γράφω… Δειλά- δειλά, πάνω στα θρανία, στις πρώτες σελίδες των σχολικών βιβλίων… Θυμάμαι, μάλιστα,- σαν τώρα, αγαπημένοι μου- ότι το πρόχειρό μου ήταν γεμάτο σκέψεις μου, θυμώνοντας τους καθηγητές... Έτσι, συνέχισα... Μέχρι, πού γνώρισα τον σπουδαίο Δ. Μπάκαλο- ζωγράφο, ποιητή- και μου είπε, την εξής φράση: εξασκείτε το μυαλό, αποβάλλεις το άγχος και αποκτάς τον έλεγχο των συναισθημάτων σου, έχοντας μολύβι, γόμα και χαρτί. Με το πέρασμα των χρόνων, έχοντας, πια, εκδώσει τόσα βιβλία, έχοντας μιλήσει με όλους σας, έχοντας δεχτεί την αγάπη σας και τόσες κριτικές σας, κατέληξα στα εξής συμπεράσματα: Γράφοντας σε χαρτί μία κακή ανάμνηση, σκέψη ή συναίσθημα, βοηθάει τον εγκέφαλο να το ξεπεράσει. Ξέρετε, τί σκέφτομαι; Αν κάνω λάθος, σχολιάστε. Η γραφή θα μπορούσε να βοηθήσει τους ασθενείς με καρκίνο. Να αλλάξει τον τρόπο σκέψης τους και να βελτιώσει την ποιότητα ζωής τους. Τι λέτε, λοιπόν;