Παρασκευή, 19 Απριλίου 2013

http://freepen.gr/2013/πού-πάει-το-αγόρι/

δείτε το άρθρο μου, στο freepen.gr


Added by Freepen on 18/04/2013.
Saved under ΙΣΤΟΡΙΚΑ
Tags: , ,


fortigatzis 



Είμαι σίγουρη, πώς όλοι έχετε δει την συγκεκριμένη διαφήμιση: πού πάει το αγόρι, του πρακτορείου AirFast Tickets, που ανήκει στην εταιρεία Fast Group.
της Ηλιάνας Βολονάκη
Πριν, σας καταθέσω τη δική μου άποψη, πρέπει να σας αναφέρω το ξέσπασμα των φορτηγατζήδων! Ο εν λόγω επαγγελματικός κλάδος φημίζεται για πολλά πράγματα, εκ των οποίων η υπερηφάνεια. Ή, όχι; Ποιος είδε, λοιπόν, τους φορτηγατζήδες και δεν τους φοβήθηκε! Σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης ξεκίνησαν οι πρώτες αντιδράσεις, οι οποίες κορυφώθηκαν με επιστολές διαμαρτυρίας και εξώδικα προς την εταιρεία.
Τελικά, το πρακτορείο AirFastTickets αποφάσισε να διακόψει την πρώτη προβολή του τηλεοπτικού σποτ, πριν και από την επίσημη συζήτηση της καταγγελίας στο Συμβούλιο Ελέγχου Επικοινωνίας.
Από τη σειρά μου, θα προχωρήσω λίγο το θέμα. Το θέμα, όμως, νομίζω δεν είναι ποιους θίγει η κάθε διαφήμιση αλλά σε ποιους απευθύνεται και τελικά πώς αξιολογείται και φιλτράρεται από τους δέκτες της.
Καθημερινά κατακλυζόμαστε από πληροφορίες, εικόνες και μηνύματα που μας αφορούν όλους και πραγματικά δεν αντιδρά κανείς. Η τηλεόραση, πραγματικά- όπως το ιντερνέτ- είναι χρήσιμο εργαλείο, αλλά με συγκεκριμένο χειρισμό. Ή κάνω λάθος;
Εμείς  οι ενήλικες – οι περισσότεροι- έχουμε τη δύναμη, να επηρεαζόμαστε σε μικρότερο βαθμό, από τα παιδιά  τα οποία είναι  πιο ευάλωτα σε νέα ερεθίσματα και δεν μπορούν να τα αξιολογήσουν στο βαθμό που θα έπρεπε.
Η προσωπική επιλογή, του καθενός και η ερωτική του επιθυμία, πιστέψτε με, δεν με αφορά προσωπικά. Όλοι, έχουμε ίσα δικαιώματα. Μα, αυτό πού με φοβίζει, είναι η προβολή εικόνας.
Αν ανατρέξουμε, σε όσα έχουμε – έστω και τυχαία- ακούσει, μάθει, από τους ψυχολόγους, θα αντιληφθούμε έμμεσα το ζήτημα αυτό. Η υπόθεση της διαφήμισης, συγκρούεται με την εφηβεία. Εδώ, τίθεται ο ρόλος της οικογένειας, και κυρίως των τρίτων προσώπων.
Εάν, γυρίσουμε μπούμερανκ την διαφήμιση, θα δούμε, έναν ενήλικο άνδρα, με μια έφηβη. Λίγα, έχουν ακουστεί; Τα γράφουμε κι εμείς, οι συγγραφείς στα μυθιστορήματά μας.
Εμένα, όμως, φίλοι μου, αυτό πού με φοβίζει και με ενοχλεί είναι η εσφαλμένη διαπαιδαγώγηση του νέου- εφήβου. Θα προτιμούσα η επιθυμία αυτή να έρθει <<φυσικά>> στο παιδί και όχι να του δοθεί σαν ερέθισμα από μια διαφήμιση.
Έχουν κι αυτά δικαιώματα, δεν αντιλέγω, μα η Πολιτεία μας, δεν πρέπει να τα προστατέψει; Να μην επιτρέπει καμία διαφήμιση που να περιέχει σεξουαλικά, υβριστικά, ρατσιστικά και άλλα τέτοια αρνητικά ή μη κατανοήσιμα ερεθίσματα.