Τρίτη, 16 Απριλίου 2013

Το ταξίδι μου στη Κεφαλονιά...
Τι να πρωτοπεί κανείς για την Κεφαλονιά; Πώς να περιγράψεις, μέσα σε δύο μέρες, την ομορφιά της, αλλά και τόσα σημεία της;
Θα σας διηγηθώ, αυτά πού έζησα, τόσο βλέποντας το Αργοστόλι, όσο και την αγάπη των ανθρώπων, στο βιβλίο μου.
Ήμουν μικρή, όταν πάτησα το πόδι μου, σε αυτό το μέρος… Πήγαινα στο δημοτικό, όταν βρέθηκα με τους γονείς μου και τον αδερφό του πατέρα μου- παρέα με τη σύζυγό του- στο καράβι, να ταξιδεύω, προς τα εκεί.
Τώρα; Στο καράβι, από τον Αστακό, να ταξιδεύω, σε ένα από τα ομορφότερα νησιά της Ελλάδος!
Η φωτογραφία, από εμένα τραβηγμένη, ερασιτέχνης φωτογράφος, καθώς δεν σκαμπάζω από φωτογραφία… δείχνει την τελειότητα… ή μάλλον την αγγίζει…
Η περιήγησή μου στο νησί ξεκινάει από την πρωτεύουσά του, το ιστορικό και πανέμορφο, λοιπόν, Αργοστόλι. Ένας κύριος, με ενημέρωσε πώς πριν τους σεισμούς του 1953, η πόλη ήταν πιο όμορφη από ότι είναι σήμερα, καθώς διακοσμούταν από εξαίσια αρχοντικά και εκκλησίες με μεγαλοπρεπή καμπαναριά. Τέλειος συνδυασμός, για έναν συγγραφέα, δεν νομίζετε;
 
Εντύπωση, δε, μου έκανε και η ιστορική γέφυρα, η λεγόμενη: Γέφυρα του Δραπάνου. Έμαθα πώς χτίστηκε κατά την Αγγλική κατοχή, αλλά χρονολογίες και ποιος την έχτισε, φίλοι μου, δεν συγκράτησα… Η κατασκευή της στηρίζεται σε διάφορα πέτρινα τόξα τα οποία είναι σε απόσταση 3- 4 μέτρων μεταξύ τους, από ότι υπολόγισα με το μάτι- μη φανταστείτε πώς κατανοώ και πολύ… ας είναι καλά, ο μηχανικός της παρέας πού μου τα εξηγούσε- και είναι τοποθετημένα κατά μήκος της γέφυρας. Καταυτόν τον τρόπο, η πόλη του Αργοστολίου ενώνεται με την απέναντι ακτή… Τέλειο;
Μπαίνοντας τώρα στην πόλη, συναντήθηκα με τον παραλιακό δρόμο, ο οποίος είναι φυτεμένος με φοίνικες και στρωμένος από τη μία πλευρά με βότσαλα της θάλασσας, σχηματίζοντας ένα εκπληκτικό μωσαϊκό. Κατά μήκος του δρόμου, η αγορά του Αργοστολίου, που αποτελείται από οπωροπωλεία και ψαραγορές με προϊόντα του νησιού και φρέσκα ψάρια.
Στον εμπορικό δρόμο της πόλης, συγκεντρώνονται τα περισσότερα μαγαζιά με ρούχα, παπούτσια και καλλυντικά, καθώς επίσης καφετέριες, εστιατόρια και ενοικιαζόμενα δωμάτια. Ο δρόμος καταλήγει στην πλατεία της Καμπάνας. Στην ίδια πλατεία υπάρχει και η εκκλησία του Αγ. Σπυρίδωνα με το περίφημο ρολόι και το ανεκτίμητης αξίας χρυσό τέμπλο της.
Οι άνθρωποί του; Σημαντικοί, σπουδαίοι… έχοντας την ανεξίτηλη σφραγίδα τους, χαραγμένη και ποτισμένη στις ψυχές τους. Αγκαλιάζουν τον χρόνο του κάθε συγγραφέα, του κάθε μελανιού… των συγγραφικών πονημάτων και σε αφυπνίζουν, ταξιδεύουν, όχι μόνο στη διήγηση της δικής σου ιστορίας, αλλά, εκεί, πού ταξιδεύει η εικόνα, άσβεστη, όπως μου είπαν, στη μνήμη, στη συντροφιά, θα συμπληρώσω, από την άλλη…
Ευχαριστώ… μόνο αυτό τολμώ, να ξεστομίσω… Για την ομορφιά του νησιού και για όσα μου προσφέρατε… αλλά και την τιμή πού κάνατε να με γνωρίσετε…