Κυριακή, 21 Απριλίου 2013




Η παρουσία μου στο δημοτικό σχολείο




Το 2012, μου ζητήθηκε από τον διευθυντή ενός δημοτικού σχολείου της Αιτωλοακαρνανίας, να ασχοληθώ με τη συγγραφή- μελέτη, των παιδιών της έκτης δημοτικού.
Ήταν, πρόκληση, για εμένα, δεν σας το κρύβω! Αλλά, συμφώνησα.
Δεν έχω σπουδάσει παιδαγωγικά, μόνο όπλο- κύριο όπλο- έχω τη γραφή μου, αλλά την εκτονώνω στα γραπτά μου- βιβλία μου.
Ήταν δύσκολη η παρόρμησή μου… Πώς να διδάξεις, στα παιδιά της έκτης, το βιβλίο: χωρίς οικογένεια, του Μαλό Έκτωρ;
Κάποια… να προσπαθούν να αφομοιώσουν τα λεγόμενά μου και κάποια… να μιλάνε- χαμηλόφωνα- με τον διπλανό τους.
Καταλαβαίνω… Δεν είναι δυνατόν, να αρέσει σε όλους, η μελέτη- δημιουργική γραφή, μα πρέπει να της δίνουμε σημασία.
Γιατί; Είναι η ζωή μας, η φιλοσοφία μας… Ή κάνω λάθος;
Εργασίες, ορισμοί, αντίθετες- συνώνυμες λέξεις, εκθέσεις… ιστορίες του νου… Μα, αγάπησαν το θεατρικό τμήμα αυτής της περιπέτειας… Ανάλογα, το κεφάλαιο πού διαβάζαμε, άλλος έκανε τον Ρεμί, άλλος τον πατέρα, τη μητέρα και ου τω καθεξής…
Οι ερωτήσεις τους; Πολλές. Οι αναμνήσεις τους; Πολλές.
Χαίρομαι, πού έβαλα το δικό μου λιθαράκι, στη παιδεία, έστω κι λίγο.
Χαίρομαι, - ευχαριστώ, μάλιστα- τον διευθυντή Κολεμένο Σωτήριο, για αυτήν την δυνατότητα.

http://blogs.sch.gr/dpent/files/2010/10/pentalofos.jpg