Πέμπτη, 28 Μαρτίου 2013














Λούλα Καλαϊτζόγλου: «Ο τροχός της μοίρας»




Η Λούλα Χατζηιωακειμίδου-Καλαϊτζόγλου γεννήθηκε στον Αλμυρό Μαγνησίας. Η καθημερινή επικοινωνία με ανθρώπους και οι ιστορίες τους αποτέλεσαν την αφορμή για την ενασχόλησή της με τη συγγραφή μυθιστορημάτων και στίχων.

Λίγα λόγια για το βιβλίο:
Η Αιμιλία, ένα κορίτσι μεγαλωμένο σε μικροαστική οικογένεια, έχει όνειρα να σπουδάσει και να ζήσει ανέμελη φοιτητική ζωή, κάνοντας παράλληλα πολλά ταξίδια.
Οι γονείς της όμως έχουν άλλα σχέδια για εκείνη. Πέφτει στην καλοστημένη παγίδα τους και αρραβωνιάζεται τον άντρα που έχουν επιλέξει γι’ αυτή. Στη διάρκεια ενός ταξιδιού για να συναντήσει τον αρραβωνιαστικό της, ερωτεύεται κεραυνοβόλα κάποιον άλλο. Ο έρωτας αυτός τη σημαδεύει. Το νεαρό της ηλικίας της δεν της επιτρέπει να πάρει μόνη της αποφάσεις. Την οδηγούν παρά τη θέλησή της στο γάμο, γεγονός που τη φέρνει αντιμέτωπη με πολύ δύσκολες καταστάσεις. Μέσα της κρύβει ένα μεγάλο μυστικό που τη βασανίζει, αλλά ταυτόχρονα της δίνει χαρά και δύναμη. Μετά από είκοσι χρόνια και κάτω από περίεργες συνθήκες συναντάει ξανά τον έρωτα της ζωής της. Θα τα καταφέρει να γίνει ευτυχισμένη;…
Η αγάπη είναι αίσθηση, είναι ζωή, κινείται ανάµεσά µας. Μας αγγίζει και, όταν τη νιώθουµε, πλημυρίζει την ψυχή µας µε φως. Είναι νότες που έγιναν τραγούδια και γλύκαναν τα χείλη. Μάτια που δάκρυσαν και έκαναν τη θλίψη χαρά. Σαν τι παράξενο πρόσωπο, άραγε, να έχει; Δεν µπορώ να το φανταστώ! Τώρα έµαθα πως η ευτυχία δεν υπάρχει πουθενά. Τα παλάτια που υπάρχουν στη φαντασία µας, από λαµπερό κρύσταλλο, γκρεμίζονται στο πρώτο φύσηµα της αλήθειας. Όµως η ανθρώπινη λαχτάρα για την ευτυχία θα υπάρχει αιώνια στην καρδιά µας.


Γάμοι χωρίς αισθήματα οδηγούν σε παράλληλες ζωές.... Θα έλεγα, διαβάζοντάς το. Η κοινή γνώμη, οι ανασφάλειες, οι φόβοι, τα θέλω, τα πιστεύω... Ο ρατσισμός.... Αν διαβάσει κανείς το μυθιστόρημα, θα αντιληφθεί αμέσως τα λεγόμενα << πρότυπα>> πού κατά καιρούς, μας κυβερνούν.
Να πανδρευτεί το κορίτσι μου πλούσιο άνδρα, να καλοπεράσει, δίχως να εισπράττω σα γονιός  τα αισθήματα του παιδιού μου... Να πανδρευτεί τον άνθρωπο πού θα διαλέξω- η μάνα, ο πατέρας αντίστοιχα- διότι πρέπει να ταιριάζουν τα χούγια μου, με το γαμπρό/ νύφη... Αλλά και τι σπρώχνει μια κοπέλα κυρίως, να βρει έναν μεγαλύτερο άνδρα... Λεφτά; Κύρος; Μόρφωση; Ασφάλεια;
Τόσα ερωτήματα... τόση αγωνία, θλίψη και δυνατές συγκινήσεις μέσα σε ένα μυθιστόρημα, 300 σελίδων.


Σας συνιστώ, να το διαβάσετε... Ξέρετε πόσο δύσκολη είμαι στα λογοτεχνικά θέματα! όχι, μόνο, σε αυτά πού γράφω, αλλά και σε αυτά πούδιαβάζω... 
Αξίζει, λοιπόν... 
Συγχαρητήρια!