Κυριακή, 24 Μαρτίου 2013


Οι Άγγελοι χορεύουν στο ποτάμι

 

 

Περιγραφή

Την έντυσε μες στα βελούδα της Ανατολής και στα μεταξωτά της Προύσας ο άντρας της. Τη γέμισε με διαμάντια, ζαφείρια και μαργαριτάρια από την αγορά της Ιστικλάλ. Θάμπωσαν τα βιολετιά μάτια της Βερονίκης, όταν έφτασε στην Κωνσταντινούπολη, νιόπαντρη, δεκάξι χρονών κορίτσι.
Στα νερά του Βοσπόρου, ξεπλύθηκε το βαμμένο από αίμα νυφικό κι έγινε πάλι άσπρο. Κόκκινο βαθύ από το φόνο. Τρεις γυναίκες πήραν στα χέρια τους το μυστικό και το ταξίδεψαν πέρα από το νησί τους. Όρκος δυνατός· εκείνες και ο Θεός. Δρόμοι διαφορετικοί· πόνος ξέχωρος.

Σεπτέμβρη μήνα έφτασε ο ξαφνικός επισκέπτης στην Πόλη που της πήρε μυαλό και καρδιά. Στην αγκαλιά του Τζόγια ξέχασε το χορό με τους αγγέλους στο ποτάμι. Μια μέρα και μια νύχτα κράτησε ο έρωτας αυτός. Χάθηκαν τα χνάρια του στη λαίλαπα του πολέμου και το ηλιοχαμόγελο της Ιστανμπούλ, όπως την έλεγε ο γέρος από την Οδησσό, έσβησε από τα χείλη της. 
 
 
Μόλις τελείωσα την ανάγνωσή του και θα ήθελα, να μοιραστώ κάποια πράγματα, μαζί σας. Το συγκεκριμένο βιβλίο, με μεταφέρε στον κόσμο του ρομαντισμού με έναν ιδιαίτερο τρόπο,αγγίζοντας ευαισθησίες και επιθυμίες, αναπολώντας αλλαργινές εποχές με άρωμα ανατολής, πού όπως γνωρίζετε έχω ιδιαίτερη αδυναμία. 
Ονειρεμένες περιγραφές προσώπων και καταστάσεων.
Θεωρώ  πώς συνδέει άμεσα κι έμμεσα με τον πίνακα ζωγραφικής, του εξώφυλλου, καθώς και οιήρωες, με προσοχή ξεπηδούν γράφοντας έτσι την δική τους ιστορία.