Δευτέρα, 31 Δεκεμβρίου 2012



«Τα παιδιά κάνουν θέατρο»
«Εμείς τα παιδιά κάνουμε θέατρο. Ανακαλύπτουμε τις αξίες της ζωής, την ομορφιά της, συνεργαζόμαστε, γνωρίζουμε τον εαυτό μας, δημιουργούμε, χαμογελάμε ... »
Αυτά τα λόγια χαρακτηρίζουν με τον καλύτερο τρόπο το αποτέλεσμα της χθεσινής θεατρικής παράστασης από την Παιδική Σκηνή του Θεατρικού Τμήματος του Πολιτιστικού Συλλόγου Αιτωλικού.
Η προσπάθεια αυτή αποτέλεσε έναν δημιουργικό τρόπο αντίδρασης στη σύγχυση και την απαισιοδοξία των καιρών μας, με τη βοήθεια του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη που παραμένει ζωντανός στις καρδιές μικρών και μεγάλων.
Η διασκευή των χριστουγεννιάτικων ιστοριών,  που έγινε από την Θεατρολόγο κα Διονυσία Ολιβώτου, με πολλές σύγχρονες αναφορές, διαφύλαξε  ακέραιο το αρχικό πνεύμα του συγγραφέα και απευθύνθηκε σε όσους ακόμα επιμένουν να προστατεύουν και να καλλιεργούν την φαντασία, την ευαισθησία και την δημιουργικότητα της παιδικής ψυχής. Η παράσταση συνοδεύτηκε από ζωντανή μουσική με την υπέροχη φωνή της Ίριδας Περγαντή που ερμήνευσε γνωστές χριστουγεννιάτικες μελωδίες.

Γνωρίζαμε ότι πρόκειται για ένα δύσκολο εγχείρημα γιατί το ίδιο το παιδικό Θέατρο είναι δύσκολη υπόθεση. Εχοντας όμως κοντά μας την Θεατρολόγο και  εκπαιδευτικό Διονυσία Ολιβώτου, τολμήσαμε και υλοποιήσαμε με επιτυχία μια ξεχωριστή παράσταση στην οποία πρωταγωνιστές ήταν τα ίδια τα παιδιά! Στα παιδιά δεν αρέσουν οι εύκολες λύσεις και πάντα απορούν και ζητάνε απαντήσεις. Έτσι όλα στη συγκεκριμένη παράσταση έγιναν σε συνεργασία με τα παιδιά και ήταν ενταγμένα στην απλότητα και την αμεσότητα της παιδικής τους ματιάς. Η  Θεατρική  Παιδεία δίνει τη δυνατότητα στα παιδιά να καλλιεργήσουν την ψυχή τους, να αποκτήσουν ισορροπία και συναισθηματική αρμονία. Ολα τα παιδιά ήταν εκεί τρεις ώρες πριν την παράσταση. Στα παρασκήνια μαζί με την κα Ολιβώτου,πιασμένα χέρι χέρι σε έναν μεγάλο κύκλο, προετοιμάστηκαν για το καλύτερο αποτέλεσμα φέρνοντας στο νού τους  όλα όσα είχαν προηγηθεί με το θεατρικό παιχνίδι: μοιράστηκαν, επιμείναν, περίμεναν, επιθύμησαν, φαντάστηκαν, εκφράστηκαν, έπαιξαν, δημιούργησαν, ένοιωσαν. Αφού οδηγήθηκαν στην ανακάλυψη της δημιουργικής πλευράς του εαυτού τους , ήρθε η στιγμή που  «δοκιμάστηκαν» στο θεατρικό σανίδι και ήρθαν σ' επαφή με το κοινό. Και το κοινό τα αντάμοιψε με ένα ζεστό και εγκάρδιο χειροκρότημα!
Πραγματικά ευχαριστούμε το κοινό που γέμισε ασφυκτικά την αίθουσα  και μπήκε στη διαδικασία  να θυμηθεί  - ώς μεγάλοι πλέον -πως ήταν όταν παιζανε και οι ίδιοι όταν ήταν παιδιά…