Παρασκευή, 21 Δεκεμβρίου 2012

Το κέντημα του δράκου...

 Πονοκέφαλος για το εξώφυλλο, προβληματισμός και για τον τίτλο, η επιμέλεια κάνει οτι μπορεί για να μην μ' ενοχλεί (οφείλω να της το αναγνωρίσω), αμφιβολίες για την γραμματοσειρά, και όλα αυτά ενώ το βιβλίο που γράφω τώρα με ξενυχτάει....
Μην μου δίνετε σημασία που γκρινιάζω... Είναι λατρεμένη η διαδικασία αυτή, η πιο όμορφη, καθώς το βιβλίο που έγραφες επί μήνες, μπαίνει στην τελική ευθεία για να συναντηθεί με όλους εσάς. 
'' Το κέντημα του δράκου'' λοιπόν.... Η ψυχή της Σεμέντας μου.... Και από το site των εκδόσεων bookstars αντιγράφω και σας παραθέτω λίγα λόγια, γιατί τα περισσότερα θα τα πούμε και στις παρουσιάσεις.



Ο Ρουστίκος, πιστεύει πώς ο έρωτας είναι απλά ένα κατασκεύασμα της φαντασιοπληξίας του ανθρώπου, ώστε να προσφέρει λίγες περιπλανητικές ορέξεις στην μίζερη ζωή.
Μέχρι τη στιγμή, πού γνωρίζει τη Σεμέντα και αλλάζει η ζωή του. Μια κοπέλα, πού βάζει την κασέτα στο κασετόφωνο και πλησιάζει το παραθύρι της.
Μοιάζει με πουλί, πού ανοίγει τα φτερά και μαθαίνει να πετά. Φίλες δεν έχει να το αποκαλύψει, μονάχα έναν αρραβωνιαστικό, επιλογή της θείας της, για να την ξεφορτωθεί πιο γρήγορα. 
 
 Είναι τόσα που συμβαίνουν στις σελίδες αυτού του βιβλίου, που θα μπορούσα να γράφω κατεβατά.
Μου θυμίζει  το ημερολόγιο που κρατούσα στην εφηβεία μου και γέμιζα τις σελίδες του με την οργή, την θλίψη και τα δάκρυα.... Τώρα; Έρχομαι στην εφηβική μου θέση και σαν θεατής πλέον δίνω τη δική μου παράσταση...

Με  βοηθάει πολύ η ηρωίδα μου... Η Σεμέντα μου... Παράξενο όνομα θα μου πείτε.... Ακόμα πιο αλλόκοτη η ζωή της και χάθηκα στα μονοπάτια της χωρίς να υπάρχουν περιθώρια για καμιά άλλη σκέψη...  Έψαξα να βρω τις ισορροπίες μου- μέσα σε αυτό το βιβλίο- και επειδή αυτό κάνω μια ζωή όταν γύρω μου όλα στενεύουν επικίνδυνα.
 
Με έχει συνεπάρει τόσο που μέσα μου διέγραψε πλαιούς- εφηβικούς έρωτες, θα έλεγα....