Παρασκευή, 21 Σεπτεμβρίου 2012

Φθινόπωρο... Στο μπαλκόνι μου επικρατεί ένα χάος εδώ και μια εβδομάδα. Το καλοκαίρι χάζευα τα χελιδόνια πού έφτιαχναν τις φωλιές τους και Γκρίνιαζα που με λέρωναν, και τώρα στεναχωριέμαι. Ετοιμάζονται και αυτά για το χειμώνα. Ποιός ξέρει σε ποιά ζεστή χώρα θα ταξιδέψουν;
Τις ώρες πού σταματούσα τη γραφή του μυθιστορήματός μου, χαμογελούσα και τα συνδύαζα με τα συγγραφικά μου ταξίδια. Ήταν η πηγή της έμπνευσής μου! Τώρα; Μόλις γέννησα το τρίτο μου παιδί, Τη Σκάλα Του Ουρανού, και είμαι ευτυχής. 
Χάρη σε εσάς, στην εμπιστοσύνη πού μου δείξατε, καλωσορίσατε το νέο μου βιβλίο. Ευχαριστώ, λοιπόν, και ας φαίνεται πολλές φορές αυτή η λέξη   <<ασήμαντη>> μπροστά στο συναίσθημα που φλογίζει τη χαρά μου.
Ναι, λοιπόν είμαι χαρούμενη και συγκινημένη.